Код Шуљаге

Памте га наше баке и деке, маме и тате, тетке. Да ли је било иједног студента који је из великог града дошао у наше мало место, а да није прво свратио код њега? Прво на лепињу, код Шуљаге.

И ми ученици III1 настављамо традицију. У оквиру предмета народна традиција били смо његови гости. Уводио нас је у тајне свог заната. Брашно, тесто, вруће лепиње. А тек наши специјалитети! Плетенице, кифле, ђевреци... Мирише. Све се топи у устима, а ми уживамо у сваком залогају.

Никада слађе нисмо јели. Можда зато што смо заједно, а можда и зато што смо код Шуљаге.

IMG 6721IMG 6691IMG 6696

                                                                                                                                         

IMG 6699

IMG 6698

IMG 6710

  

IMG 6684

IMG 6685

IMG 6686

  

  

IMG 6719IMG 6706IMG 6705

 

IMG 6707IMG 6703IMG 6714